Stem die de stenen breekt is een vertaald lied uit het Zweeds van Anders Frostenson.
Het lied is vertaald door Andries Govaart. De melodie is van Trond Kverno (1945 geboren in Oslo).
Hij is een bekend componist, docent, musicus in Noorwegen. In het Noors Liedboek 1983 (Norsk Salmebok)
staan 27 van zijn melodieën.Hij heeft een voorkeur voor bijbelse liederen, vaak korte hymnische teksten,
psalmregels, voor ordinaria, en voor liederen met een sterk bijbelse basis.
Schreef ook veel korte zangvormen en canons.

Over kerkmuziek schrijft hij: ‘in een concertzaal voeren sommigen uit, anderen luisteren, in de kerk voeren
allen uit, of ze nu muziek maken en zingen of biddend luisteren. De gemeente is als geheel een instrument.

Het lied is geïnspireerd door de tekst uit Marcus 6:50.

want allemaal zien ze hem
en zijn ze verbijsterd.
Maar meteen praat hij met hen
en zegt tot hen: houdt moed,
ík ben het, vreest niet!

(Mar 6:50, Naardense bijbel)

Deze tekst verhaalt van Jezus die over het water naar zijn leerlingen komt met de woorden: ‘ik ben het,
vreest niet!’ Deze tekst komt letterlijk terug in het lied aan het eind van de eerste strofe: Ik ben nabij, wees niet bang.
Het beeld van een stem die stenen breekt komt niet voor in de bijbel. Wel spreekt de profeet Jeremia van de
kracht van het woord van God:

Is het niet zo dat mijn spreken is
als het vuur?, is de tijding van de Ene,-
en als een moker die een rotsblok vergruizelt?

(Jer. 23:29, Naardense bijbel))

Het is een lied van Gods aanwezigheid en wil een steun en soms ook een duwtje in de rug zijn in
goede en ook in kwade tijden.

De laatste zinnen van de coupletten klinken even onverzettelijk als een mantra:

Ik ben – nabij wees niet bang
Ik ben het-dat is jouw stem
En ben niet bang: Jij bent hier

Misschien is het als fluiten in het donker de angst voorbij. Maar toch door de hele bijbel heen klinkt
het woord Ik ben bij jullie, ik loop met jullie mee. Ligt in het verlengde daarvan ook niet de opdracht
aan ons die stem te zijn. Er te zijn voor elkaar onze stem die ook versteende harten kunnen breken
of een steen van de maag weg kunnen nemen.

Ik moest sterk denken aan een gedicht van Henriette Roland Holst

De zachte krachten zullen zeker overwinnen
in ’t eind dit hoor ik als een innig fluisteren in mij
zo het zweeg zou alle licht verduist’tren
alle warmte zou verstarren van binnen.

Zo zal het ook zijn met stem die stenen breekt.

Peter van Troost

Write a comment:

*

Your email address will not be published.