“Toen liep Jeruzalem en heel Judea en de gehele Jordaanstreek tot hem uit. En zij lieten zich in de rivier de Jordaan door hem dopen, onder belijdenis van hun zonden.”

— Boek Matteus 3:5

 

 

De Doop

De geboorte van een kind is een indrukwekkende en ingrijpende gebeurtenis. In de Protestantse Kerk bestaat de mogelijkheid om uw kind te laten dopen.

Dopen: teken van Gods liefde
Bij de doop wordt de dopeling besprenkeld met water, een teken van reiniging. Het is een teken van Gods liefde en trouw – nog voordat jij kunt spreken, heeft God zijn liefde al toegezegd.

Doop betekent ook: vanaf nu hoor je erbij, je bent kind van je ouders, maar je hoort ook bij God en bij de gemeenschap van de kerk.

Uw kind laten dopen?
Onze predikant  kan vertellen hoe het er bij PG Thomas aan toegaat.

De doop gebeurt in de Protestantse Kerk altijd tijdens een kerkdienst op zondag. De dopeling treedt namelijk toe tot de gemeenschap van christenen. Daarbij zijn familie en vrienden van harte welkom. Aan de doop gaan meestal enkele ontmoetingen met de dominee vooraf.

Bent u niet als kind gedoopt?

U kunt zich ook laten dopen als volwassene

De doop is ten diepste een teken van de inlijving van de mens in Gods heil. Het is dit teken dat Jezus aan zijn discipelen meegeeft wanneer hij hun de opdracht geeft alle volken tot zijn leerlingen te maken

“door hen te dopen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb”. (Mattheüs 28: 19-20)

Deze inlijving kent verschillende aspecten, die onderling met elkaar samenhangen:

  • Reiniging
  • Genade
  • Omkeer, bekering
  • Initiatie

Reiniging
De doop gebeurt met water. Water reinigt, maakt schoon. Bij de doop is het water verbonden met het reinigen van zonde. Door het water heengaan staat dan symbool voor het betreden van een nieuwe werkelijkheid, de werkelijkheid van God. Water is daarmee een teken van leven, maar tegelijk van dood. Je kunt er ook in verdrinken. De dopeling gaat over van de dood naar het leven, gaat kopje onder en komt ook weer boven.

Genade
De afwassing van zonde moet niet letterlijk worden opgevat, alsof de dopeling op dat moment van zonden bevrijd zou worden. De doop is het teken dat God ons zonder dat wij er om gevraagd hebben, zonder dat wij er iets voor gedaan hebben, ons het perspectief biedt van een leven waarin zonde en schuld ons leven niet beheersen.

Omkeer, bekering
Het leven vanuit Gods genade veronderstelt ook een bekering; het afkeren van het kwaad, het toekeren naar Gods bedoelingen met jou als mens.

Initiatie
De doop is het teken dat je deel uit mag maken van het Lichaam van Christus. Dit is niet alleen een toetredingsrite – lid worden van de gemeenschap van gedoopten – maar ook een overgangsrite: overgaan van het oude leven naar het nieuwe leven, van donker naar licht.
Over deze aspecten van de doop is natuurlijk veel meer te zeggen – u vindt daarover meer informatie bij onze Gemeente PG THOMAS. Deze zullen voor iedere christen herkenbaar zijn, al zullen ze op verschillende manieren geformuleerd en nader ingevuld en beleefd worden. Gelovigen zullen verschillende accenten leggen: ze vinden het ene aspect van groter belang voor hun persoonlijke geloof dan het andere. Dergelijke verschillen hangen doorgaans samen met verschillen in geloofsverstaan en ook met de omgang van de gelovige met de Bijbel.

Mogen grootouders hun kleinkind ten doop houden?

Misschien herkent u het wel: dat je kinderen werden verblijd met de komst van een kleintje. Jouw kleinkind! Alles is goed, vader, moeder en kind maken het goed. En je bent daarom ook heel dankbaar. En nu zou het geluk voor jou, grootouder, helemaal compleet zijn, als je ook het kind de kerk mocht binnendragen en het gedoopt zou worden. Maar het gebeurt niet. Je kinderen willen het kind niet laten dopen.

Persoonlijk vind ik het eerlijk, als ouders zeggen hun kind niet te willen laten dopen, als ze zich bijvoorbeeld niet bij geloof en kerk betrokken weten. Maar intussen staat het doopvont in de kerk wel droog!

De kerkenraad besprak nu de vraag of het ook geoorloofd zou zijn, dat grootouders hun kleinkind ten doop zouden houden. Stelt u zich toch eens voor, dat de ouders van het kind en de grootouders een goed gesprek met elkaar zouden voeren, en dat zij samen tot de conclusie zouden komen dat de ouders er niet op tegen zouden zijn dat het kind werd gedoopt (een absolute voorwaarde), en dat de grootouders zich garant zouden stellen voor de christelijke opvoeding van het kind (ook een absolute voorwaarde).

Zou dat mogen? Volgens de kerkorde mag het niet. En ook de Classis beantwoordde de vraag van onze kerkenraad of dit zou mogen met ‘eigenlijk niet’. Maar er zit ruimte in het woordje ‘eigenlijk’. Als er een goed gesprek heeft plaatsgehad tussen ouders, grootouders en kerkenraad, en als er duidelijkheid is, dat ouders ermee instemmen dat het kind wordt gedoopt, terwijl er evenveel duidelijkheid is dat de grootouders de christelijke opvoeding van het kind op zich (kunnen) nemen, zou het best mogen. Nu, dat laatste geef ik u, namens de kerkenraad door. Mocht het dus zo zijn, dat u als grootouders heel graag zou willen dat uw kleinkind wordt gedoopt, open daar dan eens het gesprek over met uw kinderen. En in dat gesprek zou u dan ook deze ‘optie’ in kunnen brengen. Wie weet bent u dan wel het eerste grootouderpaar dat in één van onze kerken uw kleinkind ten doop houdt.

Ds. Chris Mataheru